Cees Fuik zei in ’99 wel eens Goedbezig tegen me. Een jaar of twee later, rond 9/11, liep ik stage bij een raffinaderij en kwam op een vrijdag avond laat terug in de stad waar ik studeerde. ‘Ik druk Goedbezig op truien’, bedacht ik plotseling en vroeg advies aan m’n huisgenoot welk lettertype te nemen. ‘Helvetica’, zei hij zonder aarzelen. Ik maakte een lijstje van mensen die een trui wilden en fietste op zaterdag naar een drukkerij aan de rand van de stad. Het voelde alsof ik iets heel belangrijks deed.

Twee weken later rook ik de geur van inkt bij ophalen van de sweaters. Ik kreeg een grote doos mee. Ik was gelukkig.

Ik droeg de trui tijdens het  hardlopen.
‘Hé, goedbezig!’, riepen bouwvakkers vanaf een steiger. Dat vond ik ook wel.

De trui bestellen kan nog steeds.